Denktekens

Feniks

2009-08-22T15:54:00.001+02:00

ik doe expressief en artistiek
ben welsprekend maar niet mystiek

wil graag expressie tastbaar maken
laat scheppende krachten de overhand hebben
want constructieve creatie maakt van al het andere
triviale zaken

ik werk het liefst in ongestoorde afzondering
bemiddelend en vrede stichtend altijd op reis naar innerlijke vrede
vijandige energie tegemoet tredend
zonder vrees of bewondering

ik orchestreer met de kracht van transformatie
ben in het bezit van oneindige hernieuwingsenergie
verkregen onderweg naar bevrijding van rolgebondenheid
met behulp van tweedehands kennis
en door mijn hart beoordeelde informatie

ik ben zeer bekend met het gevoel hulpeloos en afhankelijk te zijn
om angst voor verlies en verslavingsproblemen te ervaren
maar ik kom altijd weer op eigen benen te staan
liefst onvoorwaardelijk liefdevol
ook al doet liefde soms pijn

ik kan gelukkig veel meer verdragen dan menigeen
heb mijn leven toegewijd aan de constante vernieuwing van mijzelf
na elke wedergeboorte ben ik krachtiger dan ooit
met een verruimt bewustzijn
niet van mij alleen

ik ben van nature een toneelspeler
die niet op de planken staat
kies met gemak uit de vele rollen en kostuums die me worden aangeboden
moeiteloos glijdend van het ene in het andere
de werkelijke kracht liggend in het weten
dat ik meer ben dan die rol alleen
constant alert en paraat

het vrij zijn van iedere identificatie
is mijn ware doel
ben flexibel met mijn talent voor de vele mogelijkheden die voor mij liggen
lerend in het oog van de orkaan te staan
bewust afstand houdend van het drama van het leven
het ego zijn manifestatie

ik ben een feniks
die continu uit zijn eigen as herrijst
telkens zijn vleugels uitslaat
gehoorzaam aan de oproep van zijn hart
nimmer bang voor het niks

de feniks in mij
was er eerder dan het ei

twitter

2009-01-11T10:59:00.004+01:00

“Frank Zappa zei al eens; DON’T EAT THE YELLOW SNOW!”

Was mijn ‘comment’ op de ‘twitter’ van een vriendin op Facebook, die ik ken door de hoofdrol die ze speelde in een independent Martial Arts Movie (BumFu!) waar ik ook enkele frames in te bewonderen was. Digitaal deelde ze mee over pijn in haar buik na enthousiaste en overmatige consumptie van ‘verse’ sneeuw.

“Tja... ben gewoon nogal koppig. Wil dingen dan TOCH even zelf uitproberen. Plus neigde het toch echt naar beige en DAAR heb ik hem nooit over gehoord.”

Reageerde ze integer.
Om mij vervolgens hard op het hart te drukken dat ze het vanaf nu bij witte sneeuw zou houden en haar reactie af te sluiten met een vraag.

“Zijn er nog regels omtrent het drinken van smeltend ijs waar ik van op de hoogte gebracht moet worden? (niets is meer veilig voor mijn maagsappen, of andersom...Net hoe je het bekijkt)”

Las ik op mijn 20 inch beeldscherm.

“ehmmm...
*slik pas door als volledig gesmolten?
*KEEP DRINKING IT; doe je Al Gore en de mensheid een plezier mee?
*zonder rietje gaat het minder snel maar is ook minder feestelijk?
*geef het de voorkeur boven het drinken van je maagsap?
eigenlijk ben ik niet zo goed met regeltjes...

Was mijn eerste integere ingeving terug naar haar profiel.

“Ik vind het wel leuk dat AL je regels vragen zijn! :) Had gewild dat de regels van mijn ouders in die vorm waren gekomen;
Ga jij nu die snoeppot neerzetten? ik: Nee!
Is het al bedtijd? ik: Nee! (was het ook echt niet! En is het nog steeds nooit.)
Stoppen jullie nu met vechten!? Wij: Nooit!
...Dan was ik nu dik, oververmoeid en ontzettend goed in het incasseren en/of uitdelen van vechtbewegingen (zoals flying kicks en dergelijke)
Doch, ondanks enig tekort aan overtuigende kracht, zal ik je regels in acht nemen zodra de ijssmelttijd daar is...
Ik zie op jouw laatste ‘twitter’ dat jij een verkoudheidje geniet? Beter- of eigenlijk gewoon bestschap toegewenst! Dat je snel weer best moge worden :)
(ik persoonlijk zou al genoegen nemen met goedschap, maar ik ken je niet goed genoeg om te bepalen of jij dat ook zou doen).”

Was haar voor mijn part literaire reply.

“HAHA! dik en oververmoeid, en toch ontzettende flying kicks uitdelen en incasseren...jammer hoor. nu ben je slechts een filmster, super slank, creatief en gaat o.a. los op dub step (zo goed ken ik je dan ook wel weer).
en dank! goedschap, beterschap, bestschap...ik neem iig veel genoegen aan gemeenschap ;)
de ijssmelttijd zal nog wel even op zich laten wachten; zo niet, neem dan alsjeblieft mijn regels NIET in acht (of negen).
ennuh, als je het aan mij vraagt staan achter alle regels, van wie ze ook mogen zijn, een vraagteken. dat is de enige regel waar ik naar leef.

Gelukkig was hierbij ons digitaal pingpong balletje in het netje beland. Waar al dat ‘getwitter’ al niet tot raar gekwetter kan leiden.

Ben benieuwd waar vogeltjes het al die tijd over hebben.

sambal bij?

2009-01-10T16:28:00.000+01:00

Gisteren zag ik een film in de bioscoop waarin Keanu Reeves een buitenaards wezen speelt (Klatuu), die de aarde komt redden van de mensheid. Een naar mijn mening niet geweldige film, maar toch wel met een zinnige en zeer actuele boodschap; de mens verandert pas wanneer hij op de rand van de afgrond staat. Volgens de makers van deze film, die vast ook die documentaire van Al Gore gezien hebben, staan we momenteel op de rand van de grootste afgrond. Tijd voor ons om te veranderen dus.

Sommige dingen lijken echter nooit te veranderen bij sommige mensen. Ergens in het midden van de film voert Klaatu een dialoog met een collega buitenaards wezen in een Chinees dialect. Tijdens deze scene hoorde ik vanaf meerdere stoelen in de bioscoop een spottend gegiechel opstijgen.

Natuurlijk; de Chinees taal klinkt nog grappiger dan tafeltennissen met sambaballetjes, voor diegenen die de Chinese taal niet beheersen. Maar er zijn zelfs Nederlanders die anno 2009 nog steeds dolle pret beleven wanneer ze "sambal bij" naar me roepen als ik voorbij fiets (ik ben overigens Indonesisch). Ik reageer meestal met een ongeïntimideerde glimlach; zij kunnen nu eenmaal ook niet ruiken dat ik hun eigen Nederlandse moedertaal stukken beter beheers dan zijzelf.

Bovendien ben ik niet wraakzuchtig of haatdragend. Andermans onwetendheid is niet mijn probleem, ook al proberen ze mij er mee te beledigen. Het is nog steeds meer zijn probleem dan die van mij. Ik geloof in karma; de daad is de straf, of de zegen. Tevens ben ik mij er van bewust dat een vijfde van de aardbevolking Chinees is. Als ik zelf iets of iemand zou willen beledigen dan zou het de panda beer zijn, want daar zijn er niet zoveel van en dus weinig kans op wraakacties. Beetje laf, dat wel.

Als ik mensen in een vreemde taal hoor praten dan vraag ik mij altijd af hoe zij naar mij luisteren als ik met iemand Nederlands aan het praten ben. Hoe idioot grappig moet Nederlands wel niet klinken voor iemand die de taal niet machtig is? Met al zijn harde g's (behalve in het Zuiden dan) en sissende 's' en niet vergeten de 'sch'.

Op dit moment stijgt er in bioscopen her en der in China een spottend gegiechel op tijdens de vertoning van een ongesynchroniseerde versie van de film Wit Licht; en niet zozeer om het soms zeer lachwekkend ongeloofwaardige plot.

"Rare frikadellen; hun 'r' klinkt als een 'r'."

loyaliteit in de aanbieding (deel 2)

2009-01-06T15:49:00.002+01:00

Vreemdgaan loont. Vooral niet klanten worden beloond. Ontrouw loont. Als ik abonnee word van een tijdschrift krijg ik een mooi welkomstcadeau of een korting. Als ik al jaren lid ben krijg ik niets.

Vooruit; als trouwe klant ken ik je product al, dus je hoeft me niet meer te overtuigen om het product te proberen. Maar wat doe je om mij als trouwe klant te behouden? Als de kwaliteit niet op zijn minst consistent is of ik niet emotioneel gebonden ben kan ik snel ontrouw worden. Een trouwe hond zijn is nu eenmaal niet menselijk.

Mijn zorgverzekeraar biedt nieuwe klanten een gratis welkomstcadeau aan. Maar ik als trouwe klant krijg niks aangeboden? Dus bellen maar!

“krijg ik het cadeau ook als ik bestaande klant ben?’

Het bleef even stil aan de andere kant van de lijn. Het antwoord was uiteindelijk

“nee”

Ik vroeg

“wat als ik mijn verzekering opzeg en opnieuw klant wordt?”

het bleef iets langer stil aan de andere kant van de lijn dan na mijn vorige vraag. Het antwoord

“nee, u krijgt het welkomstcadeau alleen als u langer dan een half jaar geen klant bent van ons.”

Best raar met jaarcontracten, maar dit even terzijde.

“als jullie trouwe klant wordt ik dus eigenlijk gestraft . Ik kan dus eigenlijk beter geen klant zijn, want dan krijg ik nog eens wat.”

het bleef heel lang stil aan de andere kant van de lijn

loyaliteit in de aanbieding (deel 1)

2009-01-06T15:47:00.000+01:00

Elke multinational, merk, bedrijf, restaurant, winkel of supermarkt wil een tevreden klant. Als het goed is tenminste. Het vervelende voor hun is dat een tevreden klant niet garandeert dat deze klant ook trouw blijft kopen.

Nergens in de wereld worden zoveel zegels gespaard als in Nederland. Er gaat momenteel vijf miljard euro per jaar om in spaarsystemen. Spaarsystemen passen bij de zuinige Nederlander want het is toch zonde om de korting mis te lopen. Tijdens acties vergroot de klantengroep en daarnaast ook de omzet van een bedrijf. Maar helaas voor het bedrijf is het effect maar tijdelijk.

Klanten die niet vreemd gaan zijn schaars. Ik ga ook vreemd als een klant met een midlifecrisis. Ik ben één van de kritisch wordende consumenten. En de ontrouwe consument. Loyaliteit bestaat niet. Het is op zijn minst een begrip waar het moeilijk mee werken is. We zijn allemaal te koop. Zeker als we gekocht worden met een beter product of een lagere prijs. En ik heb een hekel aan zegeltjes.

Ik hop van uitverkoop naar aanbieding naar actie, als ik weer eens iets wil kopen. Loyaliteitsacties bestaan al zo lang als Retail bestaat. Eigenlijk kopen loyaliteitsacties mijn ‘loyaliteit’. Puur en alleen op dat ene moment van aankoop. Ik ben hierdoor in feite loyaal aan het geldelijke voordeel. Kortom, het geld is de grote invloedsfactor op mijn ‘loyaliteit’ als consument (ik ben nou eenmaal geen miljonair). Ik ben niet merktrouw; ik ben voordeeltrouw.

“natuurlijk mag u mijn bonuskaart even lenen, wilt u misschien ook mijn zegeltjes?”

doe mij die maar

2009-01-06T15:46:00.001+01:00

Keuzes, keuzes, keuzes, keuzes, keuzes, keuzes, keuzes, keuzes, keuzes, keuzes.

In een Starbucks stel ik de simpele vraag of ik een thee mag. “Natuurlijk”, is het antwoord. Opgelucht trek ik mijn portemonnee. “klein, medium of groot? Kamille, zoethout, citroen, kaneel, gele, groene, Chinese, Earl Grey, smaak enzovoorts, of gewone thee? Ik kies maar voor de gewone thee (wat is dat eigenlijk; gewone thee?).
Als laatste optie was deze makkelijk te onthouden en ze hadden geen optie die ‘de lekkerste’ heette. In grote uitvoering, want ik heb dorst gekregen van het kiezen.

De ‘extreme aversion bias’ gaat vanzelfsprekend ook voor mij op. De toename van het aanbod heeft mij het leven niet makkelijker gemaakt. Hoe kan een consument eigenlijk nog de kwaliteit van een product of dienst beoordelen? Door de toename van het aanbod wordt de markt voor mij steeds minder transparant. En leidt meer keuzevrijheid zeker niet altijd tot betere keuzes.

Ik ben al blij zat dat ik geen koffie lust, wat heel soms best jammer is, maar nu even niet. Bij Starbucks zijn er namelijk eindeloze mogelijkheden om je koffie persoonlijker te maken. Zo zijn er elf soorten siroop, zes soorten melk, daarnaast de keuze van het formaat, extra shots, schuim of geen schuim, extra heet (want je wil een kwartier wachten met drinken of je tong branden) en ga zo maar door. Het schijnt dat er 19.00 verschillende mogelijkheden van Starbucks koffie zijn en dat zijn er heel erg veel. Er zijn echter veel meer dan 19.000 mensen. Dus hoe persoonlijk kan je koffie nou eigenlijk echt worden?

De 19.00. verschillende mogelijkheden betekent dat een bestelling ongeveer zo kan klinken: nonfat half-caff-tripple-grande quarter sweet sugar-free vanilla nonfat-lactaid extra hot extra foamy caramel macchiato. Of doe toch maar een...

Hoezo kiezen? Geef me gewoon wat ik wil!

gevangenis

2009-01-04T14:03:00.002+01:00

Er voor zorgen dat ik als klant producten van je blijf kopen kan het beste door mij als klant bijna letterlijk aan je te binden. De zogenaamde ‘Lock In’, zegt men (wie is dat toch altijd?). Een veel voorkomend fenomeen.

Probeer maar eens van bank te wisselen, niet die bank in je woonkamer, maar die bank waar je geld aan toevertrouwd en die geld creëren door leningen te verstrekken. Van bank wisselen is niet iets om vrolijk van te worden, dus doe ik het maar niet. Om dan te zeggen dat ik loyaal ben, nou nee. Ik heb gewoon geen zin om al die moeite te doen en weet niet hoe ik er op een makkelijke manier van af kan komen (die bank in mijn woonkamer gaat tenminste zo uit het raam of naar een kringloop). Ik kan er ook de motivatie niet voor opbrengen.

Deze Lock In doet me denken aan vervelend huiswerk; aan een straf. En bij mijn weten is een gevangene niet loyaal aan de gevangenis. Maar het kan natuurlijk aan mij liggen.

reclame boodschap

2009-01-04T14:03:00.001+01:00

De kracht van reclame is herhaling. Het is net als een willekeurig persoon van straat pikken, die persoon elke dag met zijn gezicht op televisie gooien, te gast laten zijn bij De Wereld Draait Door en een jury lid laten zijn in een panel van een afval race programma. Zorg er voor dat deze persoon ook nog door alle andere media wordt opgepikt en deze persoon, die verder helemaal geen talenten of vaardigheden hoeft te hebben die hem onderscheiden, zal al snel een BNN’er worden.

De wereld is net een grote reality show vol reclameblokken en ‘product placements’. Verzekeraars communiceren vaak dat je zeker van ze kunt zijn. Glashelder, gewoon even bellen. Wasmiddelen beloven dat ze schoon wassen, ook op 30 graden, want dat is beter voor het milieu. Farmaceutica vertellen dat hun pillen je beter maken (je wordt er dus niet zieker van?). Alsof een automerk gaat communiceren dat de auto’s rijden en kleurentelevisie producenten beloven dat ze het doen. Ik mag het wel hopen ja.

Als onze wereld dan een grote reality show is, dan mag hij van mij gecancelled worden, de show dan, niet de aarde.

drank maakt meer goed dan je lief is

2008-12-18T13:39:00.000+01:00

Ik vind het mooi om samen vreemdelingen te zijn, dus een eerste sexy date met een romantische vrouw speelt zich voor mij bij voorkeur af op neutraal gebied. Iedereen weet dat dronken worden een prachtige gelegenheid is om verborgen eigenschappen van jezelf en anderen mede dronken mensgenoten te ontdekken. Samen dronken worden op vreemde grond op een eerste sexy date geniet dus nog meer mijn voorkeur dan mijn seksuele.

Heel lang vond ik alcohol simpelweg niet lekker en had ik een hekel aan dronken mensen. Ondertussen leef ik in volledige vrede met alcohol en dronken mensen. Ik laat tegenwoordig alles wat ik in mijn dagelijks leventje zo keurig weet te verstoppen regelmatig, na een paar biertjes teveel, gezellig naar boven komen. In mijn gevalletje komt dan het kind, zeg maar baby, in mij weer naar boven, dat in deze toestand niet zo verlegen is en over indrukwekkende ‘so you think you can dance’ kwaliteiten blijkt te beschikken. Het nadeel is dat ik nog meer ga lullen dan ik normaal al doe, alleen zeg ik nu de dingen die ik anders nooit durf te zeggen en vertel ik verhalen die ik eigenlijk tegen niemand wilde vertellen. Wat dat betreft is alcohol een soort van zelftoegediende waarheidserum in vloeibare en onnodig veel verschillende merken verkrijgbare vorm. Op sommige waanzinnige gastenlijst feestjes bepaal ik met behulp van alcohol zelf wel hoe ver ik te ver kan gaan. De duurste drank die ik ooit heb mogen drinken is dan ook gratis alcohol.

Alcohol, maar ook vermoeidheid en stress, is vaak een verklaring geweest voor gedrag dat ik niet zo goed van mezelf ken. Het haalt de schaduwkant van mijn persoonlijkheid naar boven. Zo heb ik ook een kornuit die in dronken modus alles doet, onzeker mannetje dat hij is, om de aandacht op hem gevestigd te krijgen, waarbij hij naast bijzonder grappig ook behoorlijk baldadig kan worden. Dikwijls heb ik hem dan ook in een authentiek vuistgevecht zien belanden die niet zou misstaan in een oude Batman & Robin televisie episode inclusief tekstballonnetjes als geluidseffecten. Zeker wanneer hij weer eens zeer, overigens geniale en hilarische, seksistische grappen heeft gemaakt over andermans geile vriendinnetjes. De omtrek van borstkas en biceps van de vriend van het desbetreffende en vaak op een foto model lijkend vriendinnetje, maakt hem overigens ook nooit een zak hooi uit. Ik verdenk mezelf er van, dat ik net zo vaak de handdoek voor hem in de ring heb mogen gooien dan ik toiletpapier voor hem heb gestolen om zijn mond mee af te deppen nadat hij met glazig ogen zat bij te komen van het uitkotsen van een straatpizza. Vervolgens hoor ik de dag er op dat hij alweer op straat ergens tussen plaats delict en zijn woning in slaap was gevallen.

Mijn schaduwkant is de persoon die ik niet wil zijn, maar wel ben. Onbewust doe ik mijn best om mijn minder mooie kanten verborgen te houden, voor de verwachtingsrijke en oordelende buitenwereld, maar vooral voor mijzelf. Ik heb een vuilnisbak waar al mijn eigenschappen in verdwijnen waar ik vanaf jongs af heb geleerd dat ze niet goed zijn. Het zou heerlijk zijn om af en toe is gewoon iets tot de ziel kwetsend te zeggen tegen iemand, of een enorme ‘suckerpunch’ in het gezicht te doneren, die mij oprecht niet aanstaat. Gelukkig hebben mijn ouders vroeger braaf hun best gedaan om mij dat af te leren. Een innerlijke vuilnisbak met ongecontroleerde woede en liefde, sterke seksuele driften, ziekelijke jaloezie, het is allemaal weggestopt gedrag dat ik altijd met me meedraag. In tegenstelling tot het vuilnisbakje op het scherm van mijn kaviaardure MacBook kan ik de inhoud hiervan nooit definitief verwijderen. Maar in dronken toestand staat het allemaal in Japan tempo weer op mijn desktop op ‘Realplayer’ te draaien.

Ik ben niet van mening dat mijn schaduwkant alleen maar narigheid bevat. Het is ook mijn schatkist vol spul waar ik afstand van heb gedaan, maar wat ik in mijn dagelijks leven goed zou kunnen gebruiken. Sommigen van mijn ogenschijnlijk onplezierige kanten zijn al die jaren misschien ten onrechte weggestopt. Eigenschappen die wel degelijk hun waarde hebben als ik ze niet als negatief zou bestempelen.

Ik voel mij dan ook een completer mens sinds ik vaker de bloemetjes buiten zet en meerdere kanten van mijzelf heb leren kennen, vooral de minder leuke. Mijn minder leuke kanten heb ik vooral ontdekt door heel kritisch mijn medemensen te observeren. Alles wat ik bewonder in iemand en alles wat mij ergert aan iemand, heeft geholpen mijzelf beter te begrijpen. Iedereen is een spiegel voor me. De eigenschapen van een ander waar ik mij aan erger of die ik bewonder, zijn de eigenschappen die ik zelf misschien iets teveel heb of juist iets meer van zou kunnen gebruiken.

De afkeer die ik heb van mannen die behoorlijk vrij omgaan met vrouwen vertelt mij dat ik zelf wat minder geremd zou willen zijn. Dat ik best toe zou mogen geven aan mijn seksuele gevoelens. Dat vreselijk kapsones joch van mijn middelbare school die altijd maar opschepte over hoe goed hij overal in was, heeft mij geleerd om mezelf wat vaker met correcte zelfingenomenheid op de natuurlijk onbehaarde borst te kloppen. Af en toe ben ik veel te bescheiden, al zeg ik het zelf, waardoor ik nooit helemaal goed uit de verf kom.

Met de toepassing van deze ‘spiegelogica’ helpt iedereen mij op genereuze en geheel onbaatzuchtig manier steeds meer te worden wie ik ben. Ik heb positieve en negatieve kanten die bij elkaar horen. Ik heb ze allebei volledig inzetbaar nodig om te kunnen groeien. Slechte eigenschappen waren per definitie pijnlijk om onder ogen te zien, maar hoe pijnlijker het was, hoe blijer het me uiteindelijk maakte. Het was niet leuker dan Sinterklaas zijn baard eraf trekken om de mindere kanten van mijzelf te leren kennen, maar dronken was het wel makkelijker om ze te ontdekken, en het leverde me wel een terra-bite aan informatie over mijzelf op.

Tegenwoordig smaakt alcohol me een stuk beter, maar ik voer hier geen campagne voor openbare dronkenschap. Ik besef wel dat drank in zekere zin en tot op zekere en eenzame hoogte niet alleen meer kapot maakt dan me lief is, maar ook meer goed maakt dan me lief is. Denk dat ik Darth Vader zo even sms om een drankje te gaan drinken in cafe The Darkside en een toost uit te brengen op de mij die ik niet wil zijn. Proost, en neem er zelf ook eentje teveel, maar met mate.

schietschrijf

2008-12-18T13:38:00.002+01:00

mensen vragen mij wel eens waarom ik schrijf, aangezien ik er niet rijk van ben geworden en het er waarschijnlijk ook nooit door zal worden. alhoewel ik als copywriter af en toe echt schandalig hoge uurtarieven kan hanteren. plus al die uren die je alleen doorbrengt met je schriftje en papier...

het snelste antwoord dat ik kan geven is:”omdat ik het leuk vind”. maar ik doe het natuurlijk omdat het een uitlaatklep is. om mezelf aan me uit te leggen. om al mijn opgedane kennis en ervaring te ordenen. pure zelftherapie.

er zijn drie visies op mezelf: vanuit mezelf, vanuit de spiegel en vanuit het publiek. als ik schrijf, ben ik bezig met het effect wat ik heb op mensen, op het publiek. ik wil communiceren en gecommuniceerd worden. ik wil mijn gedachten delen, omdat ik dan weet dat ik niet alleen ben. als ik ooit een boek zou schrijven is het voor mij een lange e-mail aan hopelijk een heleboel mensen. ik wil delen wat in mij is, maar ik hou ook rekening met het effect van mijn woorden op het publiek. zoek ik erkenning, of liefde, wil ik mensen vermaken?

tot mijn 25ste schreef ik voor mijzelf, puur voor mijzelf. totdat ik op een dag ineens een switch omzette en ging schrijven voor een denkbeeldig publiek. waar ik toen ook ineens 300 koppensterk voor op het podium stond, met een heuse cabaret act van 20 minuten. daarin deed ik mijn zeer persoonlijke gedachten uit de doeken, kondigde mij aan als een ‘CabareSoof’ en deed mijn ding als onervaren podium maagd (alhoewel ik al vaak op het podium had gestaan toen ik nog gitaar speelde in een metal-band, maar dit was wel even wat anders).

de reacties waren verrassend positief. cabaretier guido weijers bood zelfs aan om mij te begeleiden in mijn ‘carrière’, maar ik ben toch meer van de theo maassen’s in het land der cabaretiers. bovendien was het niet mijn ambitie om cabaretier te worden. het was zo’n ‘try before you die’ moment, ik wilde gewoon kijken of ik wat te melden had, iets waardevols kon overdragen buiten seksuele aandoeningen. die ik overigens niet heb.

het antwoord was bevredigend, de jury vond mij origineel, spannend, intelligent grappig, mijn act had een duidelijke kop staart en rode draad, maar ik was nooit hilarisch. ondanks mijn onervarenheid en gespannenheid viel het hun op dat ik wel de aandacht van het publiek vast hield, maar ze dachten dat ze me avondvullend niet konden volhouden. precies wat ik al dacht van mijzelf. maar ik had mensen geraakt met dingen die mij raakten. en ik werd nog meerdere malen herkend en aangesproken door mensen uit het publiek toen ik allang weer als anonieme burger door het leven ging.

deze op moedige manier behaalde ervaring hielp mij helemaal van mijn schroom af. ik voelde mij ineens verplicht om mijn gedachten te delen, ook al werd ik niet altijd begrepen. nog steeds niet. en er was ook natuurlijk enige arrogantie voor nodig om te denken dat ik iets toe te voegen heb. maargoed, bevestiging alom, al is het vaak maar van enkele personen.

schrijven helpt mij ook om het verleden een beetje te herstellen. er zijn vroeger dingen gebeurd die ik met niemand zal bespreken, behalve dan met de direct betrokkenen. "none that need to be spoken".
maar in principe schrijf ik omdat ik gek ben op letters, woorden, zinnen, verhalen, metaforen en boodschappen.

omdat ik het niet laten kan.

identiteitsproblemen

2008-12-18T13:38:00.001+01:00

hoor ik bij de blanke mensen of bij de gekleurde? volgens vele doctoren die onderzoek deden naar de identiteitsvorming van geadopteerden, is dit voor veel adoptiekinderen een issue. nu ben ik niet geheel ontoevallig een gekleurd adoptiekind, uit jakarta wel te verstaan.

sinds mijn derde levensjaar woon ik in nederland in een adoptie gezin. natuurlijk voelt het leven voor mij sindsdien vaak als een dubbelrol, terwijl ik er zeker niet dubbel voor uitbetaald krijg of er een oscar mee ga winnen.
maar even serieus, terwijl ik opgroeide voelde ik mij vaak tot de ‘witte’ categorie gerekend. ‘jij bent ook gewoon nederlands, van binnen ben jij ook blank’. in mijn gezin werd vaak geen aandacht besteed aan het feit dat ik een ander kleurtje had, ze beschouwden mij als gelijke en ik leerde dan ook geen verschil tussen ons als mensen. maar op school werd ik aangesproken op mijn kleur wanneer andere kinderen me wel eens poepchinees noemde. ik moest continu switchen tussen waar ik bij hoorde. ik ontwikkelde een meervoudige identiteit, een talent dat ik denk ik ook wel zou hebben als ik niet van javaanse afkomst zou zijn. want zoals typhoon zegt in ‘zo niet mij, maar toch ben ik het’: “fok 1, ik ben meerdere personen!”

mijn adoptieouders hadden er natuurlijk een goede reden voor om mij als kind te willen ‘witwassen’. ze ontkennen de kleur, omdat het kind daarmee 100 procent deel uitmaakt van het gezin. dit idee is natuurlijk hartstikke goed, maar het nadeel is dat ik dan als adoptiekind niet wordt voorbereid op allerlei probleempjes.

toen mijn ouders zeiden: ‘mijn kind komt weliswaar uit indonesië, maar eigenlijk is het gewoon mijn kind, ontkende ze op dat moment dat ik op straat wel geconfronteerd werd met mijn huidskleur. het was wellicht beter om mij als adoptiekind bewust te maken van mijn eigen kleur en geschiedenis, zodat ik al jong werd voorbereid op een volwassen leven in een maatschappij waarin ik wel degelijk wordt gezien als ‘anders’, dat wil zeggen als een nieuwe nederlander of een niet nederlander.

niet dat mijn ouders mij slecht hebben opgevoed, in tegendeel, ik ben elke dag dankbaar voor het gezin waarin ik als wees ben opgenomen. ze hebben mij alles geboden wat ze te bieden hadden, gaven mij kansen en opties die ik anders nooit zou tegenkomen, en ze houden van mij als biologisch familielid.
maar sommige dingen moest ik zelf leren in het leven, omdat zij simpelweg niet beter wisten, en daar geef ik mijn ouders nooit de schuld van.

ik heb lang genoeg zonder de waarden en oordelen van mijn ouders mogen leven om zelf te ontdekken wie ik ben. en het doet me dus ook niets als een blanke onwetende nederlander ‘sambal bij?’ of ‘kutchinees’ naar me roept als ik voorbij fiets (ja dat gebeurt anno 2008 nog steeds), terwijl ik hun eigen taal beter beheers dan menig nederlanders en ook vaak meer weet over hun eigen cultuur dan zijzelf. ook zij weten niet beter, en dat is niet mijn probleem.

mijn meervoudige identiteit heeft ook voordelen. ik ben er aan gewend dat ik vragen krijg uit de directe buitenwereld. ik heb een voorsprong op degenen die de vragen stelt. ik sta sterker in mijn schoenen. in de eerste plaats bescherm ik ook mijzelf. ik ben waardevol en niet een afgeleide van iets of iemand, en dat is een luxe bewustzijn. tijd hebben voor zelfanalyse betekent in luxe leven. ik begrijp volgens mij in tegenstelling tot autochtone nederlanders beter hoe bepaalde processen werken, zoals bijvoorbeeld hoe ongelijkheid werkt in de samenleving.

de dominante werkcultuur van nederland dwingt mij sowieso om aan te passen, te integreren. en daar zeur ik niet over ( alhoewel ik vind dat het leven veel te lang duurt om me aan te passen). ik heb een gereserveerde houding en ben cerebraal, ik ben gericht op denken. ik heb best een scherm om mij heen, toch deel ik mijn gevoel wel, maar met intimi, me vrienden. toch leerde ik om nuances aan te brengen in mijn gedrag en taalgebruik, zodat ik door mijn verbeterde sociale vaardigheden sneller werd geaccepteerd door ‘anderen’. en dat klopte ook voor mijn gevoel. ik mag afgerekend worden op mijn vaardigheden, op wat ik doe. niet op mijn kleur huid of afkomst. net zo min dat ik ermee zou willen pronken dat ik allochtoon ben, als dat überhaupt iets op zou leveren.

tot slot: dat ‘er anders uit zien’ moet men niet onderschatten. niemand is makkelijk te plaatsen. ikzelf confronteer mij al vaak genoeg met de vraag ‘wie ben ik?’ maar niet ik heb een identiteitsprobleem, mensen die anderen mensen niet kunnen zien als de persoon die ze echt zijn, door zich te concentreren op de talenten en vaardigheden die een persoon heeft, hebben een identiteitsprobleem.

bijgeloofwaardig

2008-12-18T13:36:00.000+01:00

laatst had ik een grappige en interessante woordwisseling met een gast die erg bijgelovig bleek. als ik niet zeker wist dat het een man was, had ik gedacht dat hij een vrouw was, zoveel neurotische gedachtes hield hij erop na waarmee hij zijn wereld dacht te kunnen controleren. daarmee wil ik niet zeggen dat iedere vrouw neurotisch is of op zijn minst bekoorlijke neurotische trekjes heeft, alleen de vrouwen waar ik een relatie mee heb gehad.

ook de meeste van me vrienden zeggen vaak tegen me, zelfs nog na 10 biertjes, te nuchter te zijn voor bijgeloof, maar ze zullen waarschijnlijk toch niet snel hun trouwerij op vrijdag de 13e plannen, mochten ze het ooit in het hoofd halen om de knoop door te hakken (terwijl iedereen die 'the davinci code' heeft gelezen of gezien nu toch weet waar vrijdag de 13e zijn oorsprong heeft). en er wordt om mij heen nog zo verdacht veel ‘afgeklopt’ op alles wat lijkt op hout dat mijn klopgeesten er jaloers van worden. en als er geen hout in de nabije omtrek aanwezig is klopt men wel op iets anders dat klopt. je weet maar nooit.

ook ik ken de behoefte om gebeurtenissen te beïnvloeden door handelingen te doen of zaken te vermijden die er op zich helemaal niks mee te maken hebben.

zo droeg ik alleen nog maar dat specifieke paar sokken tijdens atletiek wedstrijden, die ik aanhad toen ik voor de eerste keer clubkampioen werd van mijn atletiekclub (a.v.a. ‘81 almere) in mijn leeftijdsklasse. en warempel, ik werd het jaar daarop weer clubkampioen. op diezelfde paar sokken, met gaten ondertussen. wat een helden, die sokken, met mij er op.

ook raakte ik ooit als kind ruim een half uur opgesloten in het toilet van een frans wegrestaurant, omdat ik het slot van die rare franse toiletdeur niet meer open kreeg. vreselijke ervaring, terwijl ik helemaal niet claustrofobisch onderlegd ben, maar ik was nog erg jong. dat half uur duurde voor mijn gevoel een hele zomervakantie aangezien de mensen aan de andere kant van de deur een andere taal spraken en bovendien niet mijn moeder waren. jarenlang heb ik het slot van welk toilet dan ook altijd opengelaten. een gewoonte die ik nog steeds hanteer, alleen niet meer exclusief voor toiletdeuren. ik haat het dichtdraaien van sloten en dat heeft niks met bijgeloof te maken, eerder van een algemene positieve instelling.

maar zo zijn er wel meer voorbeelden te noemen van momenten waar bijgelovige rituelen werden geboren. NEE, ik gebruik niet nog steeds hetzelfde condoom die ik droeg toen ik ontmaagd werd! sterker nog, ik heb nu totaal geen last meer van bijgeloof. ik zou op vrijdag de 13e nog met een zwarte kat onder mijn arm dwars door een spiegel lopen die onder een ladder staat.

maar is bijgeloof dan totale onzin voor me geworden? nee, niet helemaal. ik denk dat bijgeloof vooral voortkomt uit de menselijke behoefte om de wereld om ons heen, en onze rol daarin, te kunnen duiden. het verkleint de angst voor het onbekende. want zelfs de illusie van controle op mijn leven helpt mij meer vertrouwen te hebben om dingen tot een goed einde te brengen. mijn angsten te overwinnen. bijgeloof werd pas ongezond toen ik niet meer zonder bepaalde rituelen durfde te leven. toen voedde bijgeloof juist de angst die ik eigenlijk wilde bedwingen. maar dat is gelukkig al een hele tijd en een heleboel nieuwe angsten geleden.

achteraf weet ik alles van tevoren

2008-12-18T13:34:00.001+01:00

het gegeven dat ik nog zoveel plannen kan maken, maar dat ik uiteindelijk machteloos lijk te staan tegenover het leven, dat toch uiteindelijk weer een andere wending neemt dan ik dacht of hoopte, speelt al sinds vrij jonge leeftijd in mijn hoofd. en dat terwijl ik nog zo jong ben.

niemand is echt deskundig op het gebied van geluk, alhoewel een aantal spirituele wijsgeren een heleboel nuttige dingen over het gegeven geluk hebben geschreven en verkondigd, maar ik hoop dat men begrijpt wat ik hiermee bedoel.

als cognitief persoon geloof ik sterk in de maakbaarheid van mijn eigen geluk, maar dikwijls voel ik die grond onder mijn voeten wegzinken als atlantis.

of ik nou in het lot geloof of niet, ik heb net als iedereen te maken met het lot. in mijn nederige leven lopen dingen vaak anders dan gepland, plannen gaan nu eenmaal vaak heen waar ze willen.

ook wanneer ik schrijf gaat het verhaal een andere kant op dan ik had verwacht, terwijl ik meestal toch behoorlijk gestructureerd te werk ga.

ik ben erg georganiseerd, maar aan de andere kant hou ik er ook van om argeloos te leven. het liefst kies ik voor een leven zonder agenda, ’go with the flow and let it float’. nooit een plan b hebben, gewoon die weg in slaan zonder weg terug. proberen te genieten van die momenten waarop iets onomkeerbaars gebeurd.

ik ben niet van mening dat ik, omdat het leven toch zijn eigen gang gaat, alles maar moet laten gebeuren. dat zou kunnen leiden tot nihilisme, alsof het allemaal toch niets uitmaakt. die fase heb ik ook eventjes doorgemaakt en daar werd ik niet vrolijk van.

weten dat ik niet alles kan beheersen helpt wel om meer te relativeren en te accepteren. ik probeer te veranderen wat ik niet kan accepteren en te accepteren wat ik niet kan veranderen in het leven. en dat klinkt helemaal niet als een slecht plan.

fit

2008-12-11T17:10:00.000+01:00

hoe fitter het lichaam hoe mooier...

al een tijdje een gigantische rage.
zo bevredigend een strak lijf,
kraakheldere tanden,
gebruind huidje.
mensen gaan massaal naar sportscholen.
veel gaan met de gezonde tegenzin van een healthfreak, of tegen beter weten in.
of gewoon omdat het er bijhoord.

je hebt de eenmalige bezoekers die het verwaarlozen van het lichaam en gezondheid na een weekendje flink stappen denken te compenseren met een paar uurtjes sportschool.

onzekere meiden die een trui om hun middel binden zodat ijzervretende spierbundels niet naar hun kontjes kunnen kijken die in de ogen van de desbetreffende meisjes toch altijd te groot en imperfect zal blijven. maar wel een strakke glimmende legging dragen in plaats van een ruime joggingbroek.

hoe perfecter de meiden overigens fysiek ogen hoe onzekerder ze vaak zijn...maar da's niets nieuws.

luidruchtige marokaanse jongens die in een onderbroek en nietszeggende duur ogende sieraden in de sauna zitten, terwijl ze over lekkere chickies, voetbal, kickboxen, dure merken en dure auto's schreeuwen en vaak niet verder dan 6 kunnen tellen, omdat ze alleen maar oog hebben voor hun eigen buikspieren die ze dan ook met hun telefoontjes veelvuldig fotograferen zodat ze die op hyves kunnen plaatsen.

dunnen kansloze slungelige jongens met brilletjes en hopeloos nerderige kapsels die hopen door wat spiertjes te kweken meer respect te krijgen in welke vorm dan ook. je ziet ze al zuchtend en kreunend dromen over betere en populairdere tijden.

gigantische vethopen die meer op zeerobben of nijlpaarden lijken dan mensen en de wet van Newton tarten op de constructies van de loopband of fietsapparaat, omdat ze van de doctor te horen gekregen hebben dat ze aan cardio fitness moeten gaan doen om hun hartinfarct nog even uit te stellen. Dit alles in veel te strakke kleding, maar ja, waar vind je nog zoooo veel vet omhullende kleding als er op de catwalks tegenwoordig alleen maar boulimia practiserende modellen op en neer lopen? what's next, anorexia baby's in luier reclames?

de op knappen staande aderen van reusachtige ijzervreters die zo verslaafd zijn geraakt aan de groei van hun eigen spieren dat het resulteert in een gemiddelde draaicirkel die ronduit lachwekkend is om naar te kijken. Of je kijkt naar de documentaire 'Pumping Iron' over "the governor" Arnold Schwarzenegger in zijn prime time en probeert met dezelfde perfectie Mr. Universe te worden, of je houdt de groote van je spieren gewoon functioneel denk ik dan. een mier kan wel meer dan 20 keer zijn eigen lichaamsgewicht optillen, maar daar maakt hij ook elke dag gebruik van. ik zie geen mens met 500 kg zware Super de Boer tassen rondlopen.

om nog maar te zwijgen over die viesbruine menswezens die zo vaak onder de kunstzon liggen dat ik al bijna huidkanker krijg door naar ze te kijken. en dan lopen er ook nog eens gebleekt tanden, gebotoxte lippen, implantaattieten, gewaxte schaamstreken, gecorrigeerde schaamlippen en god weet gebleekte anussen rond.

over gewaxte schaamstreken gesproken, het zou toch fijn zijn om in ieder geval het idee te hebben dat ik orale sex uitoefen op een volwassene, maar dit even terzijde...

het maakbare mooie lichaam weegt bij mij niet op tegen de onweerstaanbare weerzin om met zijn allen op die apparaten voor al die spiegels te zitten zweten.
dan maar wat minder mooi.

nou moet ik toegeven dat ik zelf 2 jaar 2x per week naar de sportschool ging. hoe zou ik anders bovenstaande observaties kunnen verwoorden?

ik vraag mij trouwens af waarom al die energie die we daar liepen te verspillen niet kan worden omgezet om bijvoorbeeld de sportschool zelf van energie te voorzien,
maar ook dit eventjes terzijde...

ik hield mijn tripjes naar de sportschool vol omdat ik met een doel naar de sportschool afreisde. ik ging niet voor een mooier lichaam om slechts mee te pronken, maar om een fuctioneler lichaam te kweken voor de sport die ik al 6 jaar graag beoefen.

Capoeira, een Braziliaanse vechtkunst die muziek, zang, filosofie, cultuur, acrobatiek en vechtkunst combineert. gevoel voor ritme, coordinatie, evenwicht, flexibiliteit, uithoudingsvermogen en kracht is voor de fysieke aspecten bij Capoeira zeer behulpzaam. dus ik trainde voor krachtigere, lange en duurzame spieren gecombineerd met een puike conditie.

na 2 jaar hield ik het toch voor gezien, ondanks dat ik met 8 kilo zuiver spier meer op mijn botstructuur ook onvermijdelijk meer aandacht kreeg van het vrouwelijk (en mannelijke) geslacht. drie keer per week twee uur Capoeira is voor mij echter genoeg, sporten doe ik uiteindelijk voor mijn plezier en in dit geval zelfs met passie.

ik ben van mening dat mijn lichaam nu dan ook precies is zoals het moet zijn, precies wat ik nodig heb en niet meer dan dat ik gebruik.

lees dit geod!

2008-12-11T17:09:00.002+01:00

soms lees ik dingen verkeerd
maar dat ontdek ik altijd pas later
of ik ontdek het niet
misschien heb ik alles wat ik las wel verkeerd gelezen
dat weet ik niet
ik weet niet of dat erg is
dingen verkeerd lezen kan heel verhelderend zijn

soms denk ik dingen verkeerd te lezen
dan geloof ik even niet wat ik lees
dat lijkt een beetje op ontdekken dat ik iets verkeerd gelezen heb

ik las ooit een zin over
maar het lukte mij niet om hem te begrijpen
ik begrijp hem nog steeds niet
vermoedelijk lukt het me niet hem goed te lezen
ik vraag mij af of hij wel goed te lezen is

zou begrijpen wat er staat
dat wil zeggen 'denken te begrijpen wat er staat'
niet juist betekenen dat ik hem verkeerd gelezen heb?

ik vermoed dat de schrijver wel degelijk de bedoeling had iets te schrijven dat kon worden begrepen
maar dat hij de weg kwijtraakte in de beeldspraak
ik wordt erg vrolijk van zo'n zin
ik moet er om lachen als een goede grappige grap
ik raak er ook een beetje op een milde kermisattractie achtige manier draaierig van
niet onprettig
zoiets als net iets te kort gekieteld worden
het effect is vergelijkbaar met dat van een Zen-koan als 'wat is het geluid van 1 klappende hand?'

goede grappige grappen zijn weerbarstig
demontage lukt ook niet
er blijft iets waar ik mijn vingers niet achter krijg
wat ik met woorden niet bereik
ik heb daar als het ware een ander stuk brein voor nodig
verkeerd lezen helpt daarbij
je kan bovenstaande zin ook lezen als
"ik heb daar als het ware een ander, stuk brein voor nodig.'
get it?!

sommige dingen kan ik dus niet goed lezen
er zijn ook dingen die ik niet anders dan verkeerd kan lezen
wat erop neerkomt dat ik ze altijd goed lees
want verkeerd is dan goed
en goed verkeerd
ik lees die dingen goed en verkeerd tegelijkertijd

soms hoop ik dat ik dingen verkeerd lees
veel nieuwe woorden ontstaan zo
door onbegrip en misverstand
veel verdwijnen helaas ook weer

je zou maar woordenboeken maker zijn
die geven de taal haar uiteindelijke vorm
de vorm die ze zal hebben als niemand meer iets anders uitspreekt
men denkt misschien dat nieuwe woorden uitvinden hun voornaamste werk is
niets daarvan!
zij vernietigen woorden
bij dozijnen
bij honderden
iedere dag
zij benen de taal helemaal uit

tot slot ben ik van mening dat het woord 'dekbed' vervangen moet worden door het veel logischer 'beddek'.

belangrijke boodschap

2008-12-11T17:09:00.001+01:00

De hele dag wordt ik geterroriseerd met letters en logo's. Twee fietspedaaltrappen van huis valt de eerste bom. "Lionel Richie live in de HMH" legt een gigantisch billboard my uit. 'Hello, it is not me you're looking for' denk ik chagrijnig onder invloed van mijn zeldzame ochtend humeur. Een paar flauwe haarspeldbochten verder volgt het volgend salvo en zie ik vlaggetjes met "verse broodjes", een stoeptegel met "hond in de goot", een elektronisch bord die mij verteld wat er allemaal te doen is in het Westerpark en een poster met "ongewenst zwanger, wat nu?".

In feite ben ik onderweg naar waar dan ook dus continu aan het lezen. Doodvermoeiend is het. Als ik er op ga letten wordt lezen een soort visuele handicap: zo gauw ik in een geletterde omgeving ben is het alsof deze tegen mij praat.

Gelukkig filtert mijn waardevolle brein meteen wat mij wel en niet aangaat. Vooral in de stadse omgeving van mij pitoreske woonplaats Amsterdam worden heel wat boodschappen grof weggefilterd. Vaak heb ik geen flauw idee hoe een bedrijf heet terwijl ik het bord elke dag zie.

Soms werkt het filter helaas niet zo goed. In een omgeving met weinig letters bijvoorbeeld. Dan 'tracktorbeamed' mijn geest al die schaarse letters moeiteloos naar binnen. Een dagje aan zee op het strand wordt gigantisch verpest doordat ik meer aandacht heb voor de mededelingen achter de sportvliegtuigjes dan voor het mooie blauw van de lucht of het alarmerend rood op de schouders van mijn ex geliefde.

Maar het kan ook zijn dat ik zelf het boodschappenfilter uitzet, omdat ik geen letter wil missen.

ding

2008-12-11T17:08:00.000+01:00

Ik ben nog steeds een voorstander van de "dingheid" van dingen.

Legers van enen en nullen nemen zo ongeveer de wereld over op dit moment (het is wachten op een binair woordenboek) en juist daarom denk ik dat het mij als mens altijd goed zal blijven doen om geregeld zelf lichamelijk in de buurt van kunst of bepaalde inspirerende objecten aanwezig te zijn. Als computers en robots de wereld overnemen dan solliciteer ik als nachtwaker in het laatste museum op aarde.

Het daadwerkelijk vasthouden van een boek of elpee waarvan ik helemaal uit mijn plaat ga, kan mij bijna letterlijk fysiek uit mijn eigen wereld halen. De impact is enorm. In het beste geval hou ik het equivalent van een nieuw paspoort in mijn handen dat me toegang geeft tot een andere plek. Een plek waar ik altijd op gehoopt had, maar nooit gezien en door zo'n object in mijn handen te hebben voel ik dat mijn eigen wereld opengebroken wordt.

Gelukkig ben ik zonder MSN opgegroeid tussen boekminnende, muziekminnende en kunstminnende ouders, en heb als adoptie kind de stinkende mazzel gehad een behoorlijk verantwoorde opvoeding te kunnen genieten. Sindsdien kwamen de boeken die ik moest lezen en de platen die ik moest horen altijd op het juiste moment vanzelf in mijn leven. Alsof zij de leraar waren die wisten wanneer ik, de leerling, klaar voor ze was.

Het is interessant om mezelf af te vragen wie ik zou zijn zonder de boeken die ik gelezen heb in mijn leven. Zonder muziek die ik geluisterd en gehoord heb. Wat blijft er dan eigenlijk over van mijn zelfgebouwde identiteit?

ik zwaai niet zomaar met een stokje, ik dirrigeer er mee.

2008-12-11T17:07:00.002+01:00

Goede schrijvers schrijven. Slechte schrijvers schrijven taal. Ze verzamelen woorden, rukken zich erop af en stellen de resulterende brij tentoon. Ze schrijven niet voor lezers. Ze schrijven voor schrijvers. Althans, dat hopen ze.

Taal is een gereedschap, niet meer of niet minder. Vooral niet meer! Als lezer heb ik geen interesse in taal. Ik lees geen taal, ik lees dankzij taal. Door middel van de taal. Ik wil dwars door de taal heen aangesproken worden door een idee, een beeld, een gevoel... Ik wil een verse brok denk - of voelvoer krijgen, een stevige mentale stelling waarop ik vervolgens zelf naar eigen goeddunken kan beginnen te wankelen.

Als ik televisie kijk zit ik toch ook niet naar het scherm zelf te kijken? Ik kijk naar het beeld dat erdoorheen geblazen wordt. Ik wil informatie krijgen, ontroerd, verrast, ja eventueel zelfs irritatie opwekken door wat mij wordt voorgeschoteld. Maar niet door de ruis op het scherm. Op precies dezelfde manier is taal een doorgeefluik, een dienaar van communicatie.

Als ik schrijf moet ik taal genadeloos buigen rond het idee dat ik wil uitdrukken. Ik moet haar onderwerpen, gebruiken. Er mee experimenteren, maar niet verheerlijken, er niet op geilen.

Taal fungeert als een lens. De achterliggende boodschap moet er dan ook zo perfect mogelijk door in beeld gebracht worden, zo intens mogelijk versterkt. Zo nauwkeurig mogelijk scherp gesteld. En dus moet de lens helder zijn. Of het nu om een handleiding gaat, een krantenartikel, een reclame slogan, een column of een gedicht, dat doet niets terzake. Al naar gelang het soort tekst zal een andere lens ingezet worden: een iets boller exemplaar, of een sterk subjectief gekleurd exemplaar, of een zeer ironisch geslepen exemplaar, maar in elk geval een zuiver exemplaar.

Ik probeer dus voortaan gewoon te schrijven wat ik te zeggen heb. Slijp als een vakman aan mijn beeld tot het scherper, mooier, nieuwer, harder, treffender, groter, kleiner...wordt. Maar ik maak het beeld niet moeilijker, vervuil het niet met literair gedoe.

Als lezer wil ik geen code ontcijferen, ik wil lezen. De taal moet het liefst zo nauwgezet gepolijst worden dat ze als het ware zelf uit het zicht verdwijnt. Zoals een televisiescherm verdwijnt. Of een brilglas. Je kijkt tenslotte ook alleen maar naar die dingen wanneer ze niet goed werken of vuil zijn. Het achterliggende beeld zelf moet ook licht geven, anders is het gehele schrijfsel al bij voorbaat een volstrekt zinloze operatie. Evenmin mag de taal als een vettige film over het oorspronkelijke beeld gaan liggen.

Toch liep het ontzettend vaak fout. Talrijk zijn de voorbeelden waarbij ik op irritante en vermoeiende wijze uitpakte met de taal zelf. Waarbij ik allerlei extatische taalkunstjes opvoerde als een soort literaire masturbatie. Hoeveel dichters wentelen zich niet zo blind en zelfgenoegzaam in "taligheid" dat ze er tenslotte zelf hopeloos in verstrikt geraken? En hun lezers helaas vlotjes met hen. Ook ik stak kostbare tijd en energie in het bevlekken van een - in het beste geval - goed idee. Ik ging op zoek naar de meest exotische termen, de meest bizarre beelden en de meest onmogelijke zinsconstructies, in de idiote illusie dat dit egodansje met de taal dan wel onvermijdelijk in 'grote dichtkunst' zou uitmonden. Niet dus. Integendeel, ik schreef mij steevast steeds verder weg van wat ik eigenlijk wilde zeggen. Ik riep met elk woord: "Kijk, kijk wat ik kan!" En niemand keek. En al de anderen vielen in slaap na gemiddeld de tweede zin. Dan kan ik de lezer beter vragen om gewoon zijn ogen dicht te doen. Veel doeltreffender.

Begrijp mij niet verkeerd. Dit is geen pleidooi voor zo gewoon mogelijk schrijven, of voor zoiets als zuinigheid of soberheid. Een goede tekst kan net zo goed scherp zijn als zacht, koel als flamboyant, zuinig als overvloedig...Het is fantastisch wanneer bijvoorbeeld een ietwat bevreemde woordcombinatie bij mij meteen een hele trein aan associaties op gang brengt. Als schrijver moet ik mij onderscheiden door een geraffineerd en zeer persoonlijk gebruik van taal. Dat spreekt voor zich. Daar ligt mijn talent, daar raakt mijn vakmanschap mijn verlangen.

Kill my darlings dus. Als een goed schrijver moet ik tegelijk overgevoelig en bikkelhard zijn. Ik moet op zoek gaan naar de meest scherpe woordcombinaties, maar tegelijkertijd zo streng zijn om ze enkel in te zetten wanneer ze de onderliggende boodschap beter overbrengen dan de eventuele 'gewonere' varianten. En niet de minste afbreuk doen aan de leesbaarheid van het beeld.

Schrijven is een drang, voor mij, en dat klopt volgens velen. Maar goed schrijven is een opdracht. Ik moet niet met een tekst verleiden, maar erdoorheen. Ik moet de taal zich niet laten aanstellen. Het gaat niet om de taal, het gaat om het idee erachter, om de emotie eronder. Taal is een gereedchap, geen doel.

de ruimte die ik inneem

2008-12-11T17:07:00.001+01:00

net als Andy Warhol vraag ik mij af hoe andere mensen toch kunnen eten en praten tegelijkertijd zonder er belachelijk uit te zien. Het is net als neuken en telefoneren tegelijkertijd...de gezichten die we dan trekken.

Maar daar gaat dit verhaal helemaal niet over. Het gaat meer over die dekselse mossel. Deze linkerd ontglipte de mal van de maatschappij door zich in zijn eigen ik te gieten. Anderen en soortgenoten delen met hem de anti-zee. Hij is volmaakt. De mossel is zijn eigen mal. Hij zou zichzelf kunnen afgieten in zijn eigen schelp. IK besta, anders dan de mossel, juist uit allerlei restruimtes.

Mijn oude huis van drie verdiepingen had, inelkaar gestort, nog maar een hoogte van zo'n anderhalf meter. Huizen, net als de levens die erin geleefd worden, bestaan grotendeels uit ruimte. Het zijn de ruimtes die ertoe doen, meer dan de stenen die de ruimtes afbakenen.

Ruimtes in mijn leven kunnen allerlei vormen aannemen. Het is het schijnbaar eindeloze wachten op iemand die te laat is. Het is die dagdroom die ik me later niet meer kan herinneren. het is de naam van die ene acteur uit die ene film met die dinges waar ik niet op kan komen. Het is geen leegte, maar een restruimte van iets anders, die zelf betekenis krijgt of iets oproept.

Deze ruimte kan ik ook vinden in een gedicht. De witregel is niet alleen een pauze voordat de volgende regel zich aandient, maar een ruimte waarin ik als lezer mijn eigen gedachten de vrije loop kan laten gaan voordat het gedicht mij weer op een zeker pad zet.

De foto 'Leap into the Void' van Yves Klein speelt met verschillende ruimtes. Het is een fotomontage waarop je hem ziet duiken in de lucht, vanaf een heel laag muurtje. Hij duikt gracieus alsof hij op een vijftien meter hoge duikplank stond. De ruimte tussen hem en de grond is te krap. Hij zal op een verschrikkelijke manier neerstorten, hij zal zijn tanden en de rest breken. 'Hij gaat zijn nek breken' denk ik wanneer ik hem daar zo in de lucht ziet hangen, totdat ik mij realiseer dat hij er eeuwig zal blijven hangen. Hij laat iets zien van de aard van de fotografie: het stollen van tijd en ruimte. Tegelijkertijd lijkt hij daar met zijn duikvlucht aan te willen ontsnappen. Hij hangt in een ruimte tussen wat hij wil en wat hij uitbeeldt in.

Noch mijn hand, noch de vorm die mijn hand achterlaat is van belang. In de ruimte rondom het kunstwerk, of tussen de regels door, ontstaat het kunstwerk en het gedicht pas echt.

Mijn hand zet vijf vingers in het gips
en wanneer ik mijn hand terug wil
nemen als woorden waar ik spijt

van heb zijn de stenen vingers
van een ander die me wijzen

op de afstand tussen mij
en dit gedicht dat ik je geef.

GereedschapsKist

2008-10-26T14:34:00.005+01:00

Dingen die mij dagelijks omringen en als een matador bedwingen
Indrukken en dingen die mijn brein opvingen als zij zich als predikanten aan mij opdringen en als deuntjes in mijn hoofd gingen klingedingelingen en zingen
Ervaar ik allemaal in bollen ballen cirkels rondjes en kringloop kringen
Alsof ik rond een tafeltennistafel rennend met mijzelf loop te swingen en te pongpingen

Het is allemaal materiaal om mee te sjouwen en verder te bouwen ouwe
Laat mij de wereld volledig aanschouwen en als één grote gereedschapskist aan mijzelf toevertrouwen ouwe
Laat mij concepten en contexten anders beschouwen en de randjes omvouwen in plaats van papagaaierig na te praten en te koppiekrauwen ouwe
En frisse lauwe dingen met mijn klauwen uit mijn mouwen brouwen ouwe

Herkenbaarheid ontrekken aan hun context zoals een buttplug je kont stretched
Dingen transformeren tot iets ongewoons dat afketst maar toch met je brein matched

Volg de logica die dat ding zelf dicteert en beweerd
nieuwe vormen bedenken is eigenlijk wat je liever niet probeert
alles is er al heb ik geleerd
als je kijkt én ziet hoort én luistert en de dingen juist citeert en verteerd
ik heb geluisterd en geleerd zodat de consumptiesamenleving mij verbouwereerd
heb mij er niet toe bekeerd maar van afgekeerd bestudeerd en gefileerd
en vaar er liever uit dan dat ik bezeerd en besmeert lig aangemeerd

uitsluitend gericht zijn op het nieuwste van het nieuwste ageert mij als te hard kandij tussen mijn tanden
hergebruik is veel meer dan protest tegen de consumptiemaatschappij van allerlei landen in een wereld zonder hoeken en randen
ik leg mijzelf aan banden
het besef van oude dingen die betekenissen en verhalen in zich dragen maken mij blij als feestjes in oude loodsen en kraakpanden
gelaagdheid zonder rigide gebruiksaanwijzingen maakt mij vrij en aangenaam verrast als de lamp waar je tegen loopt als je valt door manden als struisvogelkoppen die tussen de korrels verzanden
ik neem ieder reeds bestaande heft naar keuze in eigen handen zonder ze te branden

De wereld is mijn gereedschapskist

ZelfDeskundige

2008-10-08T20:43:00.004+02:00

ik ben wat ik is

dus mijn streven in het leven
is om WereldKampioen MijZelf zijn te worden

om als Koning te zitten op mijn Innerlijke Troon
en te regeren over mijn Niemandsland

ik ben onderhand al lang genoeg Aspirant MijZelf

fantasieland

2008-06-08T12:47:00.003+02:00

stel je voor
terroristen vallen succesvol mijn fantasie aan
ze kapen mijn verbeelding

de gevolgen lijken werkelijk onvoorstelbaar

ze maken het dat mijn eigen fantasie zich tegen mij keert
mijn fantasie op hol slaat
naar het schijnt de realiteit verloren gaat
en ik niet echt meer verwonderd ben
als ze meer dan alles doen wat nodig geacht wordt
om mij mijn fantasie onder controle te laten houden

ze laten mij bestaan in de waan van een schijn werkelijkheid

ook al klinkt het volgende nu gek genoeg wat onwaarschijnlijk
maar WAT als ik NIET denkbeeldig ben
wie ben ik dan

ben ik eeuwig in het ongewisse
ben ik ongelooflijk aan het dromen
overtuig ik mijzelf dat wat ik kan verzinnen ook kan bestaan
of pleeg ik een terroristische aanslag op mezelf

heb ik enig IDEE
BEN ik het idee

wartaal

2008-06-08T12:47:00.001+02:00

taal lijmt vaak de betekenis vast
alsof als ik dit zeg
het andere niet aanwezig is

ik praat gewoon met iedereen
toch leidt taal tot spraakverwarring
een ander vangt mijn woorden op in zijn eigen kader
woorden die voor elke interpretatie openstaan

ik spreek zelfs in nederland zelden dezelfde taal
juist als ik denk woorden te herkennen

want is jouw leuk ook mijn leuk
is jouw lekker ook mijn lekker
jouw mooi ook mijn mooi

mijn taal zit op de grens van het begrijpen

het legt niet op
het legt niet uit

het legt als een kip

COLLABORATORIUM

2008-05-25T17:13:00.005+02:00

"collaboratorium" is de naam voor de samenwerking die ik aan wil gaan met illustrators en grafische kunstenaars.

beeld en tekst samen zijn vaak veel krachtiger, completer en prikelender dan tekst of beeld alleen.
"an image is worth a thousand words and a sentence is worth a thousand images..an image combined with a sentence is worth..."

Greg Bachmayer (www.lamstok.com) uit Sydney Australie is de eerste illustrator waarmee ik het collaboratorium ben ingedoken...ik heb hem 10 teksten gegeven en daar heeft hij 10 illustraties bij gemaakt...Greg heeft mij 10 illustraties gegeven en daar heb ik 10 teksten bij geschreven...

resultaat: 20 unieke collaboratorium werkjes op schildersdoek...hier onder zijn drie sexy exemplaren te zien...ik plaats ze alle 20 als ik goede foto's heb gemaakt =)

we hebben ze wel al in een simpel boekje uitgebracht die te koop zijn voor 5 euro per stuk.

SPAM spaarvarken voor ongewenst geld

2008-05-25T16:47:00.004+02:00

deze spaarvarken is gemaakt in opdracht van SPAMtalkshow (www.skke.nl/spam.html)

concept: de SPAM spaarvarken voor ongewenst geld is de perfecte opbergplek voor al uw 'spam' geld (als u geld spaart heeft u het kennelijk niet nodig en is het dus tijdelijk ongwenst)..als het vol zit met al die ongewenste duiten geeft u hem dan ook weg aan een persoon naar eigen keuze.

materiaal: 2 blikjes SPAM vlees en 2 plastic varkentjes geduld en liefde

bijzonderheden: winnaar publieksprijs tijdens de [mogelijk SPAM] expositie (http://citytv.nl/page/Spam/Spam.html helemaal naar beneden scrollen!)

Flexibel Overtuigd

2008-04-13T14:42:00.000+02:00

een wereld om mij heen
spiegel van mijn overtuigingen

in ieder mens
kom ik een eigen wereld tegen
ondanks al mijn vooroordelen

probeer dan ook niet te overtuigd te zijn
van mijn eigen overtuigingen
daar ben ik stellig van overtuigd

maar mensen
die niet andersdenkend zijn
of andersdenkenden veroordelen
kan ik maar moeilijk waarderen

ook al denk ik daar liever anders over

quizmaster

2008-04-13T14:37:00.001+02:00

mijn leven is een quiz
vol wezenlijke en triviale vragen
zonder het formuleren van mijn antwoorden
valt er niets te behalen en slijt ik slechts mijn dagen

heb geen hulplijnen
kan geen joker inzetten
kan er wel voor staan

fashionably ever after

2008-04-13T14:25:00.001+02:00

ontsnappen aan de mode
doet simpelweg niemand

ik laat mij ook verleiden tot aanschaf van nieuwe kledij
zonder dat mijn oude zijn versleten
maar concludeer echter zelden tot nooit
dat ik niks heb om aan te trekken

communiceer mijn identiteit
communiceer mijn persoonlijkheid
ook met mijn outfits
doch ongelovig dat mijn klederdracht
een ander werkelijk iets kan vertellen
over wie ik echt ben van binnen

mijn kleren zijn geen advertentie

functioneel
het zit lekker
betaalbaar
mooi volgens mijn smaak
maar slechts een tweede huid

zolang ik niet nadenk
over dat jij nadenkt
over wat ik draag
leef ik in deze illusie

mode betekent niets
maar de leegheid is inspirerend

dankzij mij

2008-04-07T21:15:00.001+02:00

je hoeft niet om mijn grappen te lachen
ik weet dat ik humor bezit
je hoeft niet te zeggen dat ik lekker ben
ik weet dat ik er uit zie zoals ik er uit zie
je hoeft me niet te zeggen dat ik intelligent ben
ik weet dat ik voor mijzelf denk
je hoeft mij niet te verrijken met je wijsheid
ik weet dat ik mijn hart moet volgen
je hoeft mij geen complimenten te geven
ik weet waar ik goed in ben

jouw liefde doet mij niet sterker voelen
jouw zorg doet mijn ziektes niet genezen
jouw kont doet mij niet knijpen
jouw tieten doen mij niet fascineren
jouw ogen doen mij niet verdrinken
jouw vagina doet mij niet ejaculeren

zonder jou draait de wereld ook gewoon door
zonder jou kan ik diagonaal uitgestrekt in bed liggen
zonder jou hou ik 100% rekening met mezelf
zonder jou hoef ik alleen mijzelf te interviewen
zonder jou ben ik nog steeds mij

mijn buik verteld dat ik verliefd wil worden
maar helaas heb ik slechts trek

tegen onverschilligheid

2008-04-07T21:12:00.000+02:00

als ik zeg dat ik gelukkig ben
bedoel ik meestal dat ik me goed voel
dat ik een dak boven mijn hoofd heb
mijn centen verdien met eerlijk werk
en niets te klagen mag hebben

geluk verwar ik te snel met behoeftebevrediging
heb gelukkig ook andere opvattingen van geluk

gemoedsrust
mij niet opwinden over dingen die ik niet in de hand heb
diep leven
het gevoel deel uit te maken van de kosmos

gelukt-zijn
op een evenwichtige manier
in alle opzichten mijn menselijke vermogens
mijn karakter
ontwikkeld hebben

het juiste midden vinden
tussen het teveel en tekort
wel moedig zijn
niet bang of overmoedig

dit kan ik oefenen
maar soms oefen ik te weinig
een kwaal van deze tijd
in onze vrijheid-blijheid cultuur kan ik doen wat ik wil
dat is heerlijk
maar zelfs vrijheid zou ik moeten oefenen
anders wordt het maar een sleur

ik pleit voor authentiek leven
gewoon mijzelf zijn
niet simpelweg doen waar ik zin in heb
echt op zoek naar wat ik in het leven echt belangrijk vindt
worden wie ik ben

doen wat ik belangrijk vindt
doen wat ik niet laten kan
doen wat ik moet doen
doen wat ik het liefst doe
doen waar ik het best in ben

hoe weet ik dat zeker
wat ik wil moet toch een beetje in mijn geschiedenis passen
wat ik wil moet ik uitproberen
en de moed hebben om me op mijn weg om te draaien
met alle risico’s van dien

alleen zijn
anoniem worden
weinig geld hebben

succes is niet glamour
maar bescheidenheid en eenvoud
de grootsheid van het kleine
de moedige poging van de nederlaag
iets proberen en merken dat het niet lukt
het erkennen daarvan
het overwinnen van de rancune

zo creëer ik steeds vaker briljante dingen
waar niemand iets vanaf weet
zorg primair voor mijzelf
koop geen opgelegd moraal af om vervolgens over te gaan tot de orde van de dag
activeer mijn eigen motivatie
verbind mijn innerlijk leven met iets aan de buitenkant
stel me op de juiste manier afhankelijk

levenskunst is iets anders dan lifestyle
kan het leven niet leren in een cursus
met leven ben ik levenslang bezig

Big Mac

2008-04-07T21:10:00.002+02:00

liep door die Apple store
al die sexy Imacs en Macbooks
lagen daar verleidelijk uitgestald als Poolse hoertjes
die Apple pooiers aldaar konden mij ook alles vertellen

dat ik mijn schijfjes zo in die gleuf kan schuiven
zonder eerst op een knopje te hoeven drukken
stekker er in en meteen online gaan
heel weinig kans om een virus op te lopen

ben erg blij met mij Imac G5 desktop
en met mijn witte Macbook laptop
met mijn 30 GB Ipod
nu nog een Iphone
Apple TV om al die Itechnology gemakkelijk met elkaar te laten corresponderen
al mijn films en muziek kopen via Itunes
Apple Time Capsule om alles veilig op te slaan
Uiteindelijk zal ik ook wel belanden in de Icare

voor dat ik het weet leef ik achter die schermen
heb ik een gratis muisarm op de muismat
worden mijn spleetogen vierkant

klap hem weer even dicht

maak dat ik weg kom

2008-04-07T19:01:00.001+02:00

ik deed niet wat ik het liefst wil
was er wel goed in
en succesvol
dus toch ongelukkig

ik wilde op staande voet opslag
maar nam op staande voet ontslag

zag die volgezogen spons
kneep hem uit
zag die koe
haalde de melk op

geboorte werd mijn dood

2008-04-07T17:06:00.001+02:00

ik ben nieuwsgierig geboren

zit eigenlijk nog steeds in de kinderlijke waarom fase
maar de onstuimigheid is geluwd
ben nog jong vitaal en krachtig
wil nuttig doen met mijn luttele seconden

maak overal stilletjes notities van
ook al schrijf ik kaarslicht
mijn innerlijk gevoelsleven druk ik uit
verberg het niet meer in de lade
maar ik kies wel voor de luwte
wil van mijn leven geen B-film maken

ik stop ziel in mijn soul

mijn taal is veranderd
eenvoudiger
kernachtiger
minder mooischrijverij
minder borstklopperij
minder misplaatst gevoel van originaliteit

mijn motor draait stationair op volle toeren
zwalk van links naar rechs
maar heb wel richting
vorm alleen vorm met inhoud
zin voor zin kijken waar het heen gaat

onbewuste kennis

kan mezelf niet alleen maar herhalen
mijn dag staat niet op een gramofoonplaat
schrijf fictie paralel aan de werkelijkheid
spreek nooit de waarheid
maar lieg ook nooit

de dood is mijn enige muze
zonder doodsbesef zou ik niet schrijven
ik sterf midden in iedere zin
maar vallende bladeren in de herfst klagen niet
dus waar maak ik mij druk over?

1+1=3

2008-02-24T23:47:00.001+01:00

af en toe word ik wel eens wakker
zoals vandaag
met ogen die voelen als verse pisgaten in de sneeuw

met de gezonde tegenzin van een healthfreak sta ik op
wel met een groot nieuw besef
verkregen door eerstehands ervaring

liefde en sex zijn twee totaal verschillende dingen
maar je moet ze niet gescheiden willen houden
want de twee samen zijn als de titel bovenaan dit stukje tekst

een vriendschap met ietsjes meer hoeft niet meer
vaak krijg ik dan alles wat ik wil
en niets wat ik nodig heb

ik heb nog nooit een gebouw zonder binnenkant gezien
zo ook geen vrouw met alleen maar een buitenkant

ben klaar voor die onvoorwaardelijk liefdevolle relatie vol passie
want niet langer wil ik vrouwen gebruiken
als middel tot ontspanning
hoop ik

Spontaan Eigenwijs

2008-02-08T23:43:00.003+01:00

geen agenda
geen programma
geen regels of dogma
geen uitstervende panda

smeltkroes
hond snuffelt poes
iedereen is zichzelf zonder smoes
voor allen een warme douche

cultuur
puur als natuur
alles gratis of niet duur
iedereen met de handen aan 1 stuur

diverse disciplines
planten dieren mensen en machines
eiwtitten koolhydraten mineralen en vitamines
kunst aan de muur op de grond op tafels en in vitrines

creativiteit wordt visueel en tastbaar
wijnvlekken en luiers zijn uitwasbaar
de zielen van kunstenaars zijn heilig als een altaar
niets is normaal en niets is raar

volledige vrijheid
authentieke blijheid
wensen veranderen in dankbaarheid
niets is zeker als een theoretisch feit

flossen en spoelen
niet denken maar voelen
alle kleuren gezichten en smoelen
verschillende initiatieven met humane doelen

steden huizen en kamers zonder deuren
kinderen die kleurplaten niet binnen de lijntjes inkleuren
geen bange vervelende mensen die lopen te zeuren
chagrijnige gezichten en mondgeuren opbeuren

voor jong en oud
lief omhelst stout
warm mengt zich met koud
niet denken in goed en fout

spontaan eigenwijs op reis
prijskaartjes zonder prijs
alle smaken ijs
geen zwart of wit...maar oneindig veel tinten grijs

veilig

2007-11-16T15:52:00.000+01:00

het liefst zou ik leven
zonder deuren
want waarom zou ik die nodig hebben?

om open en dicht te doen?

eigen merk

2007-11-14T21:41:00.000+01:00

ik ben mijn eigen merk
mijn roepnaam is mijn merknaam
mijn uiterlijk is mijn huisstijl
mijn filosfie en visie op het leven
en mijn handelen dat enkel in dienst staat van mijn waarheid
is mijn product

"NIEUW! wanto! professioneel zichzelf"

onmetelijk

2007-11-14T21:33:00.000+01:00

het universum is oneindig
en wordt steeds groter

voet bij stuk

2007-11-14T21:29:00.000+01:00

ik heb een hekel aan die ruzies
waarin ik vind dat zij iets moet doen
wat zij niet wil doen
omdat zij vind dat ik iets niet mag laten

neutraal

2007-11-14T21:21:00.000+01:00

waarom maak ik onderscheid tussen goed en fout?
dat is toch nergens goed voor?
dat is toch nergens fout voor?
huh?

gedachtenkracht

2007-11-14T21:16:00.001+01:00

ik heb nog nooit een gedachte gezien
laat staan dat ik weet waar gedachten vandaan komen
maar ik heb wel gezien en gevoeld wat gedachten met ons kunnen doen
en waar gedachten toe kunnen leiden

waar ik mijn aandacht op richt groeit

er is slechts een seksuele gedachte nodig voor een erectie
er is geen oorzaak nodig van buitenaf
al heb ik dat liever wel

aangenaam

2007-11-14T21:08:00.000+01:00

ik ontmoet zo vaak mensen
die gewoon geen nieuwe mensen willen ontmoeten

pretpet

2007-11-14T21:03:00.000+01:00

ik gooi er vaak met de pet naar
er gaat dan ook nog steeds meer boven mijn pet dan er onder
dus ik neem dan ook eerbiedig mijn petje af
voor mensen waar ik een hoge pet van op heb
voordat ik zelf met de pet rond zou gaan

oneven eerlijk

2007-11-14T21:00:00.000+01:00

2% van de wereldbevolking is in het bezit van 50% van al het geld op de wereld
dat is dus best een dure grap
het is heel goedkoop om arme mensen gelukkig te maken
maar in ieder geval zijn er net zoveel mensen met overgewicht
als mensen met honger op deze wereld
waar kennelijk alles aanwezig is in overvloed
behalve compassie

bloedllelijk en oermooi

2007-11-14T20:58:00.000+01:00

schoonheid is een strijd
maar ook moeiteloos
het is overal
want alles is mooi
maar er mankeert ook van alles aan

in verwachting

2007-11-14T20:52:00.000+01:00

ik ben heel slecht
in het voldoen aan andermans verwachtingen
dus je kan maar beter niets van mij verwachten
het kan wel langer duren dan negen maanden

respect

2007-11-14T18:58:00.000+01:00

een soort verzonnen term
voor een soort etisch begrip

vaak een modewoord
dat wordt geroepen door types die vinden dat ze het moeten krijgen
maar het zelf niet geven
ben ik er zelf zo'n een?
ben behoorlijk tolerant
ieder zijn eigen
accepteer wat ik niet kan veranderen
(verander wat ik niet kan accepteren)
richt mijn aandacht op de positieve dingen
beetje een archetype bruggenbouwer

respect
ik kan er wel van alles onder plaatsen
maar hoe groter ik het maak
hoe minder het betekent

het bestaat ook eigenlijk niet echt
ik kan iets minachten
ik kan iets gewoon vinden
ik kan iets bewonderen
maar ik kan dat niemand opleggen
en al helemaal niet andersom

keizacht

2007-11-03T13:43:00.000+01:00

ik ben intens aggreslief
en speel altijd hart tegen hart

twijfel

2007-10-21T13:52:00.000+02:00

het gevoel van vervreemding wordt steeds sterker
het besef dat ik tekort schiet knaagt
weet niet wat ik nu moet doen
zo helemaal alleen

zeker heb ik vrienden
waardeer ze oprecht
ben mij wel pijnlijk bewust
dat zij niet in staat zijn te voelen wat ik voel
weten niet wat ik doormaak

zat momenten
waarop al mijn waarden op losse schroeven komen te staan
alles wat tot dusver belangrijk was
ineens twijfelachtig

impulsen onderdrukken vreet energie

zeldzaam

2007-10-21T13:50:00.002+02:00

ooit een normaal mens gezien?
en...
beviel het?

uit koers

2007-10-21T13:50:00.001+02:00

terwijl ik alle schepen achter mij verbrand
zie ik wel waar het schip strand

ademruimte

2007-10-15T14:53:00.001+02:00

ben ook maar een ademer
op zoek naar een beetje ademruimte

ontplanning

2007-10-15T14:50:00.000+02:00

het liefst kiezend voor een leven zonder agenda
bij alle ideeen en plannen
nooit een plan B hoeven hebben
een weg in slaan die maar een kant op gaat
zonder weg terug
volop genieten van die laatste momenten
voordat er iets onomkeerbaars gebeurt

rustig

2007-10-15T14:41:00.000+02:00

efficienter dan ooit
maar altijd tijd te kort
dagen passen gewoon niet meer
ze zijn al lang niet meer lang genoeg
altijd veel te vroeg te laat
veel te vroeg te vroeg
kan niet wat ik wil omdat ik zoveel moet

pffff

tijd om een dag te morsen als bij het inschenken
lachen om de vlekken is het leukst
zeg dag tegen die achtbaan
blijf niet ronddraaien tot ik doordraai
ga geregeld lekker niets doen
wat dat dan ook is
niets moeten
me nergens schuldig over hoeven voelen
zonder tijdsdruk
geen verplichting
zorgen zijn voor later

heb nog zoveel niets te doen
dat het nooit zal vervelen

cafe de rest

2007-10-15T14:30:00.000+02:00

aapje kijkt aapje doet

maar ook al doe ik zo mijn best
ben nooit zoals de rest
ben niet te bang om die 'laten we het gezellig houden code' te doorbreken
terwijl om mij heen door de rest
meer dan de dorst wordt gelest

blijf niet geforceerd weg van alles wat gangbaar is
precies het tegenovergestelde doen is ook een vorm van immitatie
alles kan niets moet
doe wat ik niet laten kan
ook al buig ik soms vrijwillig gewillig voor maatschappelijke eisen
onaangepast ben ik niet aan de bedel voor goedkeuring
mag er heus wel zijn
net als de rest
ben immers geboren
nog niet dood ook

door mijn optreden
verwacht ik staande ovaties
maar ontvang liever geen aplaus
voor wie ik denk dat ik ben

aapje is zichzelf

proost

top prestatie

2007-10-15T14:17:00.000+02:00

iedere dag is een wedstrijd
de vorige een training
kan winnen en ontevreden zijn
slecht gespeeld
kan verliezen en tevreden zijn
goed gespeeld

heb niet meer talent dan een ander
train zoveel als mogelijk
heb een hoge dunk
schat mijn capaciteiten hoog in
vergelijk ze met hogere latten
speel met lef
maar hoef de lat niet altijd te halen

de weg naar de overwinning
is winnen niet voorop stellen
nooit verliezen doet sneller opgeven
heb leren om te gaan met mislukkingen
resultaat is niet mijn focus
het proces is de les dus ik blijf erbij

sommigen van mijn falen
overtroffen sommigen van mijn overwinningen
beschouw beiden niet als vanzelfsprekend
geniet er van
speel elke dag het liefst een fijne wedstrijd

overtuigd anders

2007-10-15T14:11:00.000+02:00

een wereld om mij heen
spiegel van mijn overtuigingen

probeer echter niet te overtuigd te zijn
van mijn eigen overtuigingen
ben ik stellig van overtuigd

in ieder mens
kom ik een eigen wereld tegen
ondanks mijn vooroordelen

maar mensen
die niet andersdenkend zijn
of andersdenkenden veroordelen
kan ik maar moeilijk waarderen
ook al denk ik daar liever anders over

fashionably everafter

2007-10-15T13:59:00.000+02:00

ontsnappen aan de mode
doet simpelweg niemand
laat mij ook wel eens verleiden tot aanschaf van nieuwe kledij
zonder dat mijn oude zijn versleten
concludeer echter zelden tot nooit
dat ik niks heb om aan te trekken

comminiceer identiteit
communiceer persoonlijkheid
met mijn outfits
doch ongelovig dat mijn klederdracht
een ander werkelijk iets kan vertellen
over wie ik echt ben van binnen
slechts een tweede huid

draag wat ik vind passen
voel niet een plicht
om mij mooi en uniek te kleden
heb zeker geen smaak
die zich aan alles aan kan passen
trek gewoon iets aan
als het maar lekker zit
goed voelt

wat ik ook draag
ben nog steeds wie ik ben
ook vandaag

mode betekent niets
maar de leegheid is inspirerend

tussen zwart en wit

2007-10-15T13:52:00.000+02:00

welvaart
nietvaart
koude oorlog
hete vrede
consumeren
consuminderen
nooduitgang
noodingang
realiteit
waargebeurde fantasie
bijna dood ervaring
bijna leven ervaring
liefde
angst
wereldkampioen mijzelf
aspirant mijzelf

quizmaster

2007-10-15T13:50:00.000+02:00

mijn leven is een quiz
vol wezenlijke en triviale vragen
zonder het formuleren van mijn antwoorden
valt er niets te behalen

heb geen hulplijnen
kan geen joker inzetten
kan er wel voor staan

sleutelgat

2007-10-15T13:35:00.000+02:00

ik zat op slot
hart in een kluis
zware stalen kettingen er omheen
op de bodem van een diepe oceaan
had de code niet
had geen waterdichte slijptol
had geen diamantboor
had toch geen zin
kan niet diepzeeduiken

zit nog steeds op slot
ook al ben ik vrij
als er tralies ontbreken
vervang ik ze zelf
heb een bos met sleutels
ze passen nergens op
maar ik zie je wel
door mijn sleutelgat glurend
kom
hang jezelf aan mijn sleutelbos
ontgrendel mij
verschaf mij toegang tot die plek
waar wij elkaar ontmoeten

sneuvolutie

2007-10-15T12:54:00.000+02:00

er bestaan geen sneue figuren
jij ziet ze elke dag?
tssk
sneu hoor
er bestaan geen sneue figuren
omdat we allemaal sneue figuren zijn
waarom?
omdat er niemand van ons is
die zijn eigen potentieel tot de volle 100% weet te benutten
DAT
na meer dan 2000 jaar tijdtelling
en jezus enzo
is een behoorlijk sneue manier van menselijk evolueren

is er iets?

2007-10-15T12:47:00.000+02:00

ik ontken niets
ik bevestig niets
ik geloof wel iets

verliefd

2007-10-15T00:34:00.000+02:00

heb je pas ontmoet
en nog een keer
en toen weer
kende je niet
herkende je wel
allebei verlegen
maar niet in verlegenheid gebracht
begaf mij moedig op glad ijs als bambi
om het ijs voorgoed te breken
veel praten heeft niet gehoeven
keek nog niet zo vaak in een heldere spiegel
heb je geur opgesnoven
de roze wolk voelt zacht
bijna vliegen is nog steeds helemaal met beide benen op de grond
maar ik zweef als een luchtballon boven zijn mandje
kan geen reden bedenken waarom het zo is
voel het gewoon
voel vlinders met vlinders in de buik in mijn buik
het equivalent van 20 kilo chocola eten is er niets bij
je licht schijnt
daar waar het donker was
je adem galmt
daar waar het stil was
je gaat niet uit mijn hoofd
al vraag ik het netjes
gelukkig is verliefdheid tijdelijk
de rush gaat over
zoals alles ooit voorbij gaat
wellicht ben ook jij mijn toekomstige ex
maar als dit het begin van het einde is
ben ik blij dat het eindelijk begonnen is
van je wortels zal ik genieten
terwijl ik luister naar het ritselen van je blaadjes
en getuige ben van je groei

onderdrukt

2007-10-13T15:13:00.000+02:00

ik zie het om mij heen
het druk hebben geeft status
iedereen heeft het altijd druk
zeggen ze
ook ik heb het eigenlijk altijd druk
want anders doe ik niets
dus ik ren mij rot
amuseer mij te pletter
rij door rood wanneer het kan
probeer vooral niks te missen
om die verveling
die eigenlijk die drukte is
maar niet te hoeven voelen
wnt niks heeft dan zin
en dan heb ik nergens zin in
ook al is er nooit niets te doen
eem bijproduct van onze welvaart
maar sinds ik luister
naar wat die verveling te zeggen heeft
slaat mijn verveling om in verstilling
op zondag regent het nooit meer

verslaafd brein

2007-10-13T15:10:00.000+02:00

ik kan de verleiding niet weerstaan
om iets te doen waarvan ik weet dat het eigenlijk slecht voor mij is
ingesleten gewoonte
verslavende stoffen
hebben het gedeelte van mijn hersenen
dat te maken heeft met motivatie
gekaapt
een joint is een fopspeen

solo

2007-10-13T15:07:00.000+02:00

ik geniet er zeer van
mijn eigen tijd nemen
per uitdaging beslissen of ik er iets mee doe
mij nooit laten bepalen door de buitenwacht
mijn eigen weg gaan
altijd vertrouwen hebben het op mijn manier te redden
al is het soms via flinke omwegen
je ziet mij zelden niet alleen

te waar om mooi te zijn

2007-10-13T15:03:00.000+02:00

ik ga af en toe wat ver
in het scheppen van een mooiere versie van de werkelijkheid
ik geef mijzelf medailles
die ik zelf bedacht heb
denkend dat ik
door mijzelf beter voor te doen dan ik ben
mensen gelukkig kan maken

het werkt niet

zoete leugens
maken slechts tijdelijk gelukkig
alleen op het moment zelf
is het fijn om voorgelogen te worden
toch blijf ik dingen zeggen
omdat het zo prachtig klinkt
weet mijzelf te redden met leugens
en bepaal zelf wel hoe ver ik te ver kan gaan

ik schrik ook niet meer van het feit dat ik wel eens lieg
ik vind het schokkender
dat ik een ander soms niet geloof

ik ben wat ik is

2007-10-13T14:58:00.000+02:00

ik ben niet te dun
ik ben niet te dik
ik heb niet een te kleine pik
ik ben ik

placebo effect

2007-10-13T14:56:00.000+02:00

alles wat ik denk
alles wat ik zeg
alles wat ik doe
alles wat ik ervaar
alle beschrijvingen van de werkelijkheid
zijn gebaseerd op een waargebeurde fantasie

zwijg

2007-10-12T14:21:00.002+02:00

ik ervaar meer ongemakkelijke conversaties
dan ongemakkelijke stiltes

ik kan genieten van een goed gesprek
maar vind vaak
dat woorden alleen mogen dienen om de stilte te verbeteren

ook als men zwijgt
heeft men een uitgesproken mening

bovendien verstomt er niets zo snel als luidruchtigheid

voorbijgang

2007-10-12T14:21:00.001+02:00

mensen lopen voorbij
maar ik ben de voorbijganger

alzheimer voor de waarneming

2007-10-12T14:19:00.000+02:00

zien is geloven

maar ik zie alleen wat ik weet
neem alleen maar waar wat ik voor mogelijk acht

kijkend zonder te zien
altijd in het donker

pas als ik leer alles te vergeten wat ik weet
kan ik onbevooroordeeld kijken

ik zie ik zie
wat ik niet zie

geloven is zien

thuisreis

2007-10-12T14:17:00.001+02:00

ik ben sowieso een nomadisch persoon
steeds maar weer op weg naar huis
de wereld als mijn hotel
elke nacht thuis logeren
gelukkig kom ik vaak thuis
op plekken waar ik nog nooit gewoond heb

regel matig

2007-10-12T14:15:00.000+02:00

regels introduceren tegelijkertijd
de overtreding van die regels
ook ik leer de regels
om ze op de juiste manier te overtreden
en lees tussen de regels door
mijn eigen regels aan mijzelf voor

eigen vijand

2007-10-12T13:31:00.000+02:00

mijn tegenstanders
zijn mijn vijanden niet
het overwinnen van een ander is gemakkelijk
maar mijn eigen ego
is een veel formidabelere tegenstander

authentiek

2007-10-12T13:30:00.000+02:00

het enige echte statussymbool
dat ik bezit
is mijn hart

bezeten

2007-10-12T13:26:00.000+02:00

of ik ze nou wil geloven
of niet
spookverhalen
vind ik meestal er geestig
hoewel ik nog nooit een spook heb gezien
zie ik overal duidelijk de aanwezigheid
van de hokjesgeest

onderweg

2007-10-12T13:13:00.000+02:00

ik zie geen bedoeling
in het hebben van een doel
reizen doe ik om het reizen
mijn voorkeur ligt bij de reis
niet bij de bestemming
de bestemming is niet meer dan een reden
om de reis in te zetten

een perfecte voorbereiding
een strakke planning
het levert zelden een interessante reis op
reizen worden beter
naarmate mijn planning verder ontspoort
het toeval neemt de regie over
heb vrede gesloten met verdwalen
hoef niet te weten waar ik naartoe wil
ik ga toch al die kant op
altijd de weg in geduwd
die ik eigenlijk al lang zelf had moeten vinden
naar de waarheid waar ik voor open sta

ik leef mijn leven vooruit
en begrijp het achteruit

waar ik ook ben
daar ben ik
en arriveer telkens weer
op een punt van vertrek

routine allergie

2007-10-12T12:53:00.001+02:00

het lukt mij steeds vaker
om mijzelf uit de verdoving vanhet bekende te halen
wellicht had ik als kind nooit de ambitie
om automatisch piloot te worden

argeloos

2007-10-12T12:52:00.000+02:00

het enige dat zeker is
is dat er niks zeker is
dat weet ik zeker
denk ik
dus ik laat alles komen
precies zoals het komt
zoek niet angstig naar zekerheid
maar streef eerder
naar een meesterlijke omgang
met het onverwachte
pas achteraf
weet ik alles van te voren

is dat alles

2007-10-12T12:51:00.000+02:00

ik ben dat
jij bent dat
alles is dat
en dat
is alles dat er is

beslagen spiegel

2007-10-12T12:46:00.000+02:00

mijn wereld
is veel groter dan mijn eigen reflectie
kijk door mijn uiterlijk heen
als introspectie
vraag mij telkens weer af
wie er schuil gaat achter het beeld
wat ik van mijzelf heb geschapen
want ik heb mijzelf al vaak genoeg gezien
door de ogen van de ander
die ik geworden was

losvast

2007-10-12T12:45:00.001+02:00

loslaten
bleek dikwijls
mijn enige houvast
dus geheel terecht
ben ik aan loslaten
inmiddels zeer gehecht

laat maar niet nooit

2007-10-12T12:42:00.000+02:00

ik heb veel fouten gemaakt
veel verkeerde keuzes gekozen
vaak iets gewild dat ik helemaal niet wou
maar ik hoef niet de optelsom te zijn
van alles wat ik heb meegemaakt
ik kan zomaar een nieuw leven beginnen
zonder ballast van vroeger
gewoon gaan doen wat ik echt graag wil doen
in plaats van het te laten voor een goede reden
het is nooit te laat
voor een gelukkige jeugd

gespreksstof

2007-10-11T17:29:00.000+02:00

ik ben heel bedreven
in het niet bergrijpen van anderen
want in een gesprek met 1 persoon
lijkt het vaak alsof er 6 personen aanwezig zijn

de persoon die ik ben
de persoon die de ander is
de persoon die ik denk dat ik ben
de persoon die de ander denkt dat die is
de persoon die ik denk dat de ander is
de persoon die de ander denkt dat ik ben

en er moet bijna altijd iemand gelijk hebben

bos

2007-10-11T17:22:00.000+02:00

er is geen bos
want de bomen wouden niet

De definitie van definitie

2007-10-11T17:17:00.000+02:00

de definities
die ik diefinieer
zijn per definitie
nooit defintief