ik ga af en toe wat ver
in het scheppen van een mooiere versie van de werkelijkheid
ik geef mijzelf medailles
die ik zelf bedacht heb
denkend dat ik
door mijzelf beter voor te doen dan ik ben
mensen gelukkig kan maken
het werkt niet
zoete leugens
maken slechts tijdelijk gelukkig
alleen op het moment zelf
is het fijn om voorgelogen te worden
toch blijf ik dingen zeggen
omdat het zo prachtig klinkt
weet mijzelf te redden met leugens
en bepaal zelf wel hoe ver ik te ver kan gaan
ik schrik ook niet meer van het feit dat ik wel eens lieg
ik vind het schokkender
dat ik een ander soms niet geloof
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten