het gevoel van vervreemding wordt steeds sterker
het besef dat ik tekort schiet knaagt
weet niet wat ik nu moet doen
zo helemaal alleen
zeker heb ik vrienden
waardeer ze oprecht
ben mij wel pijnlijk bewust
dat zij niet in staat zijn te voelen wat ik voel
weten niet wat ik doormaak
zat momenten
waarop al mijn waarden op losse schroeven komen te staan
alles wat tot dusver belangrijk was
ineens twijfelachtig
impulsen onderdrukken vreet energie
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten