heb je pas ontmoet
en nog een keer
en toen weer
kende je niet
herkende je wel
allebei verlegen
maar niet in verlegenheid gebracht
begaf mij moedig op glad ijs als bambi
om het ijs voorgoed te breken
veel praten heeft niet gehoeven
keek nog niet zo vaak in een heldere spiegel
heb je geur opgesnoven
de roze wolk voelt zacht
bijna vliegen is nog steeds helemaal met beide benen op de grond
maar ik zweef als een luchtballon boven zijn mandje
kan geen reden bedenken waarom het zo is
voel het gewoon
voel vlinders met vlinders in de buik in mijn buik
het equivalent van 20 kilo chocola eten is er niets bij
je licht schijnt
daar waar het donker was
je adem galmt
daar waar het stil was
je gaat niet uit mijn hoofd
al vraag ik het netjes
gelukkig is verliefdheid tijdelijk
de rush gaat over
zoals alles ooit voorbij gaat
wellicht ben ook jij mijn toekomstige ex
maar als dit het begin van het einde is
ben ik blij dat het eindelijk begonnen is
van je wortels zal ik genieten
terwijl ik luister naar het ritselen van je blaadjes
en getuige ben van je groei
maandag 15 oktober 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
Wou dat ik die meid was waar je dit voor hebt geschreven! x
Een reactie posten