het gegeven dat ik nog zoveel plannen kan maken, maar dat ik uiteindelijk machteloos lijk te staan tegenover het leven, dat toch uiteindelijk weer een andere wending neemt dan ik dacht of hoopte, speelt al sinds vrij jonge leeftijd in mijn hoofd. en dat terwijl ik nog zo jong ben.
niemand is echt deskundig op het gebied van geluk, alhoewel een aantal spirituele wijsgeren een heleboel nuttige dingen over het gegeven geluk hebben geschreven en verkondigd, maar ik hoop dat men begrijpt wat ik hiermee bedoel.
als cognitief persoon geloof ik sterk in de maakbaarheid van mijn eigen geluk, maar dikwijls voel ik die grond onder mijn voeten wegzinken als atlantis.
of ik nou in het lot geloof of niet, ik heb net als iedereen te maken met het lot. in mijn nederige leven lopen dingen vaak anders dan gepland, plannen gaan nu eenmaal vaak heen waar ze willen.
ook wanneer ik schrijf gaat het verhaal een andere kant op dan ik had verwacht, terwijl ik meestal toch behoorlijk gestructureerd te werk ga.
ik ben erg georganiseerd, maar aan de andere kant hou ik er ook van om argeloos te leven. het liefst kies ik voor een leven zonder agenda, ’go with the flow and let it float’. nooit een plan b hebben, gewoon die weg in slaan zonder weg terug. proberen te genieten van die momenten waarop iets onomkeerbaars gebeurd.
ik ben niet van mening dat ik, omdat het leven toch zijn eigen gang gaat, alles maar moet laten gebeuren. dat zou kunnen leiden tot nihilisme, alsof het allemaal toch niets uitmaakt. die fase heb ik ook eventjes doorgemaakt en daar werd ik niet vrolijk van.
weten dat ik niet alles kan beheersen helpt wel om meer te relativeren en te accepteren. ik probeer te veranderen wat ik niet kan accepteren en te accepteren wat ik niet kan veranderen in het leven. en dat klinkt helemaal niet als een slecht plan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten