De hele dag wordt ik geterroriseerd met letters en logo's. Twee fietspedaaltrappen van huis valt de eerste bom. "Lionel Richie live in de HMH" legt een gigantisch billboard my uit. 'Hello, it is not me you're looking for' denk ik chagrijnig onder invloed van mijn zeldzame ochtend humeur. Een paar flauwe haarspeldbochten verder volgt het volgend salvo en zie ik vlaggetjes met "verse broodjes", een stoeptegel met "hond in de goot", een elektronisch bord die mij verteld wat er allemaal te doen is in het Westerpark en een poster met "ongewenst zwanger, wat nu?".
In feite ben ik onderweg naar waar dan ook dus continu aan het lezen. Doodvermoeiend is het. Als ik er op ga letten wordt lezen een soort visuele handicap: zo gauw ik in een geletterde omgeving ben is het alsof deze tegen mij praat.
Gelukkig filtert mijn waardevolle brein meteen wat mij wel en niet aangaat. Vooral in de stadse omgeving van mij pitoreske woonplaats Amsterdam worden heel wat boodschappen grof weggefilterd. Vaak heb ik geen flauw idee hoe een bedrijf heet terwijl ik het bord elke dag zie.
Soms werkt het filter helaas niet zo goed. In een omgeving met weinig letters bijvoorbeeld. Dan 'tracktorbeamed' mijn geest al die schaarse letters moeiteloos naar binnen. Een dagje aan zee op het strand wordt gigantisch verpest doordat ik meer aandacht heb voor de mededelingen achter de sportvliegtuigjes dan voor het mooie blauw van de lucht of het alarmerend rood op de schouders van mijn ex geliefde.
Maar het kan ook zijn dat ik zelf het boodschappenfilter uitzet, omdat ik geen letter wil missen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten